«محمود اشرفی شهردار برزک اهل باج دادن نیست.» این حرف را زمانی زد که برای تعامل مطبوعاتی نزد ایشان رفتم. و عبارت فوق را با مثالی تکمیل کرد.
«بهشت پنهانی را در جلسه مطبوعاتی ها دعوت نکردم چون نگران بودم تا حرف هایم را به گونه ای دیگر انعکاس بدهند»
این حرف را زمانی زد که جلسه مطبوعاتی گرفت و خبرنگار بهشت پنهان را به آن دعوت نکرد.
«باید سابقه مثبت از بهشت پنهان ببینم تا به همکاری برسم»
این حرف را زمانی زد که علاقمند بودیم تا فعالیت هایش را انعکاس بدهیم.
و بسیار حرف هایی از این دست
«....»
این روزها حرف و حدیث راجع به محمود اشرفی و محمد عسلی در برزک زیاد شده است. عده ای طومار دست گرفته اند و طرفداریشان را از اشرفی با جمع کردن امضا از عامه نشان می دهند و تعدادی از اعضای شورا در حال دفاع کردن از عملکرد خود در ارتباط با ایشان هستند.
عملکرد اشرفی چگونه بوده است؟
عملکرد شورا چگونه بوده است؟
عسلی مزیت اطلاع رسانی را یک بار تجربه کرده است. و اشرفی نیز، ولی از نقطه مقابل
هرچند بهشت پنهان ۱۷ ماهگی خود را پشت سرگذاشته است و در حال گذار از دوران نوزادی خود می باشد ولی اشرفی مواضع ماههای قبل را تکرار می کند
یاد ماههای آخر دوران محمدی شهردار برزک افتادم. یکی از کارمندان شهرداری طوماری را دست گرفته بود و در طرفداری محمدی امضا جمع می کرد. به من رسید و گفت عملکرد ایشان را تایید می کنی و من که تازه ساکن برزک شده بودم گفتم بله و امضا کردم. طومار پر شده بود از امضا حتی امضایی بیش از تعداد مردم ساکن در برزک
فردای آن روز محمدی استعفا داد و رفت.
هیچ علاقمند نیستم چنین وضعیتی در ارتباط با اشرفی تکرار شود. ولی وای به روزی که شوراییان خواسته باشند تمام کار نکرده در دوران مسئولیت خود را یک شبه انجام بدهند و شهردار دل خوش دارد به به به و چه چه اطرافیان و طومارهای امضا شده و به هوش و فراست خود بنازد.
هر چند شهرداری برزک برای محمود اشرفی آش دهن سوزی نیست و همانطور که محمدی بعد رفتن از برزک پست بهتری در شهرداری تهران به خود اختصاص داد ولی امر خوشایندی برای مردم و شهردار نیست که یک دوره اینگونه به اتمام رسد با جنجال و ناراحتی و آشوب
